ارز دیجیتال چیست و چگونه استخراج می‌شود

ارز دیجیتال چیست و چگونه استخراج می‌شود؟

کسی نیست که این روزها کلمه ارز دیجیتال به گوشش نخورده باشد و در مورد آن چیزی نشنیده باشد. امروزه ارز دیجیتال طرفداران زیادی پیدا کرده است و افراد زیادی درگیر جمع آوری اطلاعات در این باره شده‌اند. در ادامه با بررسی اینکه ارز دیجیتال چیست و چگونه استخراج می شود سعی داریم اطلاعات به روزی را برای شما شرح دهیم.

ارز دیجیتال چیست؟

ارز دیجیتال در واقع نوعی پول دیجیتال می‌باشد که به کمک علم رمزنگاری به وجود آمده است. اگر تا حدودی با ارز دیجیتال آشنا شده باشید حتما کلمه بلاکچین هم به گوشتان خورده است. خاصیتی که باعث می‌شود برخی از ارزهای دیجیتال از بلاکچین استفاده کنند، غیر قابل کنترل بودن آن است. در واقع هیچ سازمان یا نهادی توانایی تغییر دادن آن را ندارد و همه چیز کاملا شفاف و واضح است.

بلاک چین چیست؟

حال می‌خواهیم با تعریف کوتاهی از بلاک چین آشنا شویم. این سیستم تقریبا همزمان با پیدایش بیت کوین معرفی شد. بلاک چین وظیفه ثبت کردن اطلاعات و گزارش‌ها را دارد. همان‌طور که گفتیم همه چیز در این سیستم کاملا شفاف است و اطلاعات ثبت شده در آن برای همه اعضا قابل مشاهده می‌باشد. این گونه هیچ راهی برای اعمال تغییرات و دستکاری اطلاعات و یا حتی هک کردن آن باقی نمی‌ماند.

ارز دیجیتال چگونه به وجود آمده است؟

به عقیده بسیاری از افراد اولین ارز دیجیتال شناخته شده حقیقی، بیت کوین است. پیش از این تلاش‌های زیادی برای دستیابی به یک ارز رمزنگار صورت گرفته بود و در نهایت در سال 2009 اولین بیت کوین‌ها استخراج شدند. اما چه چیزی باعث شد که نظر افراد به این سکه‌ها جلب شود؟ می‌توان گفت که همین شفافیت و قابل بررسی بودن این سیستم، نظرها را به خود جلب کرده است. اینکه نیاز نیست برای استفاده از سرمایه خود و یا جابه‌جا کردن آن به دنبال شخص ثالث مورد اعتماد بگردید. بسیاری از افراد با اعتماد کردن به سازمان یا افراد اشتباه سرمایه خود را از دست داده‌اند. بیت کوین برای اولین بار این مشکل را حل کرده بود. با گذر زمان و ایجاد ارزهای دیجیتال دیگر، کاربردهای دیگری از آن‌ها نیز معرفی شدند.

برای مثال اتریوم زمینه توسعه دادن برنامه‌های متفاوتی را فراهم کرد که قابلیت اجرا کردن قراردادهای هوشمند را دارند. ریپل نیز با تمرکز بر روی عملکرد بانک‌ها و دیگر نهادهای مالی سعی کرد که محصولات مالی غیرمتمرکز ساخته و ارتباطات میان بانک‌ها را ارزان‌تر و با سرعت بیشتری پیش ببرد.

نکاتی درباره ارز دیجیتال

ارز دیجیتال رشته‌ای رمزگذاری شده از داده‌ها و یا به اصطلاح هش‌ها است که موجودیت واحدی ارزی را مشخص می‌کند. این ارزها که توسط کدهای برنامه نویسی خلق شده‌اند این ویژگی را دارند که به طور مستقیم و تحت نظر خودتان به صورت اینترنتی به یک فرد دیگر ارسال گردند. همان طور که گفته شد، لازم نیست که برای انتقال آن به یک شخص سوم اعتماد کنید و پولتان را به بانک‌ها و دیگر نهادها بسپارید. بیشتر ارزهای دیجیتال از بلاکچین‌های عمومی که در آن‌ها امکان مشاهده همه تراکنش‌های انجام شده برای همه افراد حاضر در شبکه و خارج آن وجود دارد، استفاده می‌کنند. فرآیند ایجاد برخی از این رمزارزها همانند بیت کوین توسط ماینینگ انجام شده و برخی دیگر به صورت سکه‌های از پیش استخراج شده در شبکه موجود هستند.

یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌های ارزهای دیجیتال که باعث جذب افراد زیادی شده این است که در بازه‌های زمانی مختلف و هر چه بیشتر رو به جلو می‌رویم ارزش بیشتری پیدا می‌کنند. این تفاوت بزرگ آن با پولی است که توسط بانک مرکزی اعتبار داده می‌شود. همان‌طور که شاهد هستیم ارزش این پول‌‌های انتقالی روز به روز کمتر می‌شود. اما دلیل آن چیست؟ با توجه به استقبال روز افزون افراد از این ارزها، اعتبار آن‌ها هر روز بیشتر شده و استخراج آن سخت‌تر می‌شود. البته تصور اینکه ممکن است روزی به هر دلیلی اینترنت به طور کلی مختل شود و ارزش این ارزهای دیجیتال از بین برود کمی ترسناک و در عین حال دور از ذهن است.

ارزهای دیجیتال برای خرید کالا ساخته نشده‌اند و در واقع چنین خاصیتی ندارند. آن‌ها را تنها در شبکه می‌توان نگهداری کرد و به صورت فیزیکی قابل دسترسی نیستند. این شبکه به طور کامل از بانک‌های مرکزی مستقل است و ارزش آن توسط بانک‌ها مشخص نمی‌شود.

کار با هش‌ها

هر بلاک شناخته شده در بلاکچین می‌تواند به پیدایش نشان ارز دیجیتال کمک کند. با انجام هر تراکنش، بلاکی جدید ایجاد می‌شود که به بلاکچین می‌پیوندد و رشته‌ای بلند از آن را می‌سازد. این کار توسط نیروی انسانی صورت نمی‌گیرد؛ چرا که نیاز به عملکردی دقیق و قابل کنترل است که بتوان به راحتی به آن اعتماد کرد. خطای انسانی در این شبکه قابل پذیرش نیست و به همین دلیل کامپیوترهای استخراج کننده این وظیفه را به عهده می‌گیرند.

نحوه کار رمزارزها چگونه است؟

مدل‌های متفاوتی برای اجرای فرآیند تراکنش‌ها وجود دارد. این وظیفه بلاکچین‌ است که تعیین کند شرکت کنندگان شبکه، روش درستی را برای تایید تراکنش‌ها انتخاب کرده‌اند یا نه. یکی از مدل‌های اجرای تراکنش‌ها، مدل اثبات کار است که بیت کوین از آن استفاده می‌کند. در این روش استخراج کننده‌ها یا به اصطلاح ماینرها فرآیند تراکنش را تایید می‌نمایند.

ارز دیجیتال چگونه استخراج می‌شود؟

برای صحت انجام فرایند تراکنش‌ها لازم است که بلاک‌ها به موقع پردازش شوند. مسئولیت پردازش صحیح داده‌ها با کامپیوتر است. ماینرها برای کمک به پردازش و استخراج ارز، کامپیوتر خود را به کار می‌گیرند. پس از این که بلاکی به صور کامل ماین شد، یک درصد مشخص از کارمزد تراکنش به عنوان پاداش به ماینر داده می‌شود. با تایید هر تراکنش، استخراج صورت می‌گیرد و کوین جدیدی تولید می‌شود.

مراحل اجرای فرآیند تراکنش‌ها

ابتدا درخواست مربوط به تراکنش به شبکه فرستاده می‌شود. سپس تراکنش ارسال شده به شبکه‌ای همتا به همتا (P2P) از نودها مخابره می‌شود. این شبکه همتا به همتا وظیفه سنجیدن اعتبار تراکنش را از نودها به عهده دارد. الگوریتم‌های مشخصی برای سنجش اعتبار کاربران وجود دارد. پس از اینکه تراکنش تایید شد بلاک دائمی جدیدی در بلاکچین فعلی ایجاد شده و روی دفتر کل توزیع شده و به همراه تراکنش‌های دیگر ثبت می‌شود. در این مرحله، فرایند انجام تراکنش به پایان می‌رسد. این تراکنش‌ها می‌توانند شامل ارزهای دیجیتال، قراردادها، سوابق و هر اطلاعات دیگری باشند.

وظیفه نظارت بر این شبکه‌ها و حفظ امنیت آن‌ها بر عهده نودها می‌باشد. اگر بخواهیم به صورت مختصر و کلی مفهوم نود را بیان کنیم باید گفت که نودها به مشارکت‌کنندگانی که در شبکه یک کوین وجود دارند گفته می‌شود. انواع مختلفی از نودها وجود دارد که همه آن‌ها دارای ویژگی‌های یکسان می‌باشند. برای متصل شدن به نودها و میزبانی کردن آن باید به سخت‌افزار خاصی دسترسی داشته باشید.

تفاوت‌های ارز دیجیتال با پول‌های معمول چیست؟

حالا تقریبا می‌دانید که ارز دیجیتال چیست و چگونه استخراج می شود. می‌خواهیم در ادامه به بررسی تفاوت آن با پول معمولی بپردازیم. به طور کلی ویژگی‌های زیادی وجود دارند که باعث شده است این وجه تمایز ارز دیجیتال و پول معمولی پررنگ‌تر شود. چیزی که باید بدانید این است که ویژگی‌های همه ارزهای دیجیتال کاملا یکسان نیستند و موارد گفته شده می‌تواند مختص به یک مورد خاص باشد.

برگشت‌ناپذیر بودن تراکنش ها

یکی از این تفاوت‌ها، غیر قابل برگشت بودن ارزهای دیجیتال است. درواقع شما با به پایان رساندن مراحل تراکنش، دیگر قادر به برگرداندن ارز خود نیستید. تنها راهی که برای برگشت ارز شما وجود دارد این است که گیرنده مایل به انجام دوباره تراکنش باشد. اما در بانک‌ها با انجام یک تراکنش اشتباه و پس از آن پیگیری تراکنش از راه قانونی می‌توانید پول خود را دوباره به حسابتان برگردانید. اگر چه این سیستم کاملا غیرمتمرکز است اما باید حسابی روی تراکنش‌های خود حساس باشید.

ناشناس بودن هویت

تفاوت بعدی ارزهای دیجیتال ناشناس بودن آن‌ها می‌باشد. در حساب‌های بانکی معمول با داشتن شماره کارت یا هر اطلاعات کوچک دیگری می‌توان به راحتی صاحب حساب را شناسایی کرد. اما در مورد این ارزها کار به همین سادگی نیست. در واقع آدرس کیف پول شما در این شبکه از تعدادی حرف و عدد تشکیل شده و عبارت نهایی قابل شناسایی نیست. البته این امر غیرممکن نیست و با تحلیل و بررسی‌های دقیق می‌توان به تاریخچه تراکنش‌ها دست پیدا کرد و در نهایت به هویت شخصی فرد رسید. این فرایند، کار ساده‌ای نیست و حتی راه‌هایی برای ایجاد هویت کاملا ناشناس و داشتن حریم شخصی وجود دارند. ارزهای دیجیتال زی‌کش، مونرو و گرین از این نمونه‌های ناشناس می‌باشند.

انجام تراکنش به وسعت جهان در کمترین زمان

تفاوت سوم رمزارزها امکان انتقال ارز تنها در چند دقیقه می‌باشد. مورد اول جهانی بودن این اتفاق است و مورد دوم سرعت بی‌نظیر آن نسبت به تراکنش‌های مالی در بانک‌های عادی می‌باشد. این بی حد و مرز بودن انتقالات باعث می‌شود افراد زیادی نیاز خود را از طریق این ارزها برآورده کنند.

امنیت بسیار بالا

اگر تاکنون متوجه شده باشید ارز دیجیتال چیست و چگونه استخراج می شود، پس می‌دانید که امنیت در این شبکه از اهمیت زیادی برخوردار است. هش پاور معیاری برای بررسی عملکرد دستگاه‌های ماینر می‌باشد. در مبادله‌های درون شبکه‌ای، هر فرد یک هش ریت به اشتراک گذاشته و از این طریق امنیت کافی را تامین می‌کند. افراد می‌توانند از طریق سیستم رمزنگار، کنترل ارز خود را به طور کامل در اختیار بگیرند و هرگونه دسترسی دیگر را محدود کنند.

غیرانحصاری بودن

هر فردی می‌تواند بدون دریافت مجوز از سازمان‌های دیگر، تاریخچه تراکنش ها را دانلود کرده و شروع به انتقال ارز کند؛ چراکه ارزهای دیجیتال انحصاری نیستند و استفاده از آن‌ها به خود فرد بستگی دارد.

انواع ارزهای دیجیتال

رمزارزها به دو دسته آلت کوین و توکن‌ها تقسیم می‌شوند. البته بیت کوین در هیچ یک از این دسته‌ها قرار نمی‌گیرد. در واقع کوین‌ها بلاکچین‌های مختص به خود را دارند که برخی از آن‌ها مانند لایت کوین با اصلاح کدهای اولیه بیت کوین به وجود آمده‌اند. قسمتی دیگر از کوین‌ها مانند ریپل نیز از کدهای بیت کوین استفاده نکرده‌اند و بیشتر بر روی دیگر کاربردهای ارز دیجیتال تمرکز کرده‌اند.

توکن‌ها، بلاکچین اختصاصی ندارند و اجرای تراکنش‌ آن‌ها بر پایه بلاکچین اصلی می‌باشد. درواقع توکن‌ها کاربردهای دیگری دارند و نمی‌توان فقط به عنوان یک ارز دیجیتال به آن‌ها نگاه کرد.

معروف‌ترین ارزهای دیجیتال

از زمان ایجاد ارزهای دیجیتال تاکنون برخی از این ارزها جایگاهی مناسب در جدول با ارزش‌ترین‌ها کسب کرده‌اند؛ البته بیشتر ارزها از میان بیش از دو هزار و دویست ارز رها شده‌اند. در ادامه ارزشمندترین ارزهای جدول را معرفی می‌کنیم.

بیت کوین (Bitcoin)

در سال 1998 “وی دای” در فهرست ایمیل سایفرپانک‌ها، بیت کوین را به عنوان اولین ارز سری که در آن زمان به عنوان نوعی پول جدید برای کنترل تولید و تراکنش‌های آن از رمزنگاری استفاده می‌شود، معرفی کرد. پس از آن در سال 2009 “ساتوشی ناکاموتو” مشخصات بیت کوین اولیه را در یک فهرست ایمیل رمزنگاری شده نشر داد. می‌توان گفت که بیت کوین همچنان قدیمی‌ترین و معروف‌ترین ارز رمزنگاری شده است.

اتریوم (ethereum)

اتریوم نسل دوم ارزهای رمزنگار می‌باشد که با ایده‌های نو معرفی شد. هدف آن هوشمندسازی فرآیندها و فضاسازی مناسب برای اجرای برنامه‌های غیرمتمرکز است. این ارز در سال 2015 و توسط “ویتالیک بوترین” معرفی شد. از این پلتفرم برای ساخت توکن نیز استفاده می‌شود.

ریپل (Ripple)

ریپل بیشتر به عنوان یک پلتفرم شناخته می‌شود. شبکه‌ی پرداخت دیجیتال آن مورد توجه عده زیادی قرار گرفته است. این شبکه با هدف انجام تراکنش‌ها به صورت ارزان و سریع به وجود آمده است. ریپل برخلاف دیگر ارزهای دیجیتال نام برده شده از ماینرها برای تایید معاملاتش استفاده نمی‌کند. تایید معاملات توسط یک مکانیزم اجماع از دسته‌ای از سرورها انجام می‌شود. کوین این پلتفرم (XRP) نام دارد.

لایت کوین (Litecoin)

چارلی لی در سال 2011 لایت کوین را با هدف تکمیل بیت کوین و اصلاح بعضی از مشکلات آن مانند مدت زمان تراکنش راه‌اندازی کرد. می‌توان گفت که این ارز زمان تاییدیه بلاک‌ها را از 10 دقیقه به 2.5 دقیقه کاهش داد. نتیجه آن انجام تراکنش بیشتر در مدت زمان کمتر بود.

بیت کوین کش (Bitcoin Cash)

این ارز نیز در سال 2017  با هدف اصلاح برخی مشکلات بیت کوین عرضه شد. تفاوت این دو کریپتوکارنسی در اندازه بلاک‌ها و ارزش آن‌هاست. اندازه بلاک بزرگتر بیت کوین کش موجب انتقالات سریع‌تر و در عین حال ارزان‌تر می‌شود. اما همان طور که گفته شد بیت کوین ارزشمندترین ارز رمزنگار است.

با وجود اینکه ارزهای دیجیتال هنوز نوپا محسوب می‌شوند و با نوسانات روزانه زیادی درگیر هستند اما هر روزه طرفداران زیادی را به خود جذب می‌کنند. مهمترین دلایل جذابیت آن‌ها دسترسی ساده و قابل کنترل بودن توسط هر فرد و بدون نیاز به واسطه می‌باشد. فراموش نکنید که برای انجام تراکنش با استفاده از این ارزها پیش از هر چیزی لازم است شناخت کافی از آن داشته باشید و بدانید که ارز دیجیتال چیست و چگونه استخراج می شود.

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *